اين روزها علي رغم سرماي قابل ملاحظه هوا در کشور بر سرعت سفرهاي استاني هيات دولت اضافه شده و رييس جمهوري هم طبق روال سفرهاي قبل به ايراد سخنراني در سفرهاي اخير پرداخته که البته چند سخنراني ايشان واکنش هاي متفاوتي را به دنبال داشته است.     
ايشان در سخنراني خود در جمع مردم زنجان در تاريخ 29 آبان ماه تصريح کرد؛ «اگر بدخواهان به حقوق ملت ايران تجاوز کنند، اين ملت با چاقوي زنجان دست و پاي آنهارا قطع مي کند.»
رييس جمهوري همچنين صبح چهارم آذر در خوزستان گفت:
«وقتي کشورهاي غربي شاهد پيشرفت ايران بودند، هر روز يک قطعنامه تهيه و در شوراي امنيت عليه ما صادر مي کنند. من امروز به آنها مي گويم آنقدر قطعنامه بدهيد تا قطعنامه دان شما پاره شود.»
به کار بردن اين دو جمله توسط ايشان باعث شده برخي از رسانه ها و کارشناسان در اين خصوص، اين مساله را مطرح نمايند که اين نوع ادبيات در شأن رييس جمهوري نيست و ايشان به عنوان مقام رسمي کشور بايد بيشتر در سخنان خود تدقيق نمايند.
جدا از اين که در بسياري از موارد در نقل قول از ايشان اشتباهات فاحشي رخ مي دهد و به قول خبرنگاران حوزه رياست جمهوري، نوشتن اخبار ايشان، آشنايي با ادبيات آقاي احمدي نژاد را مي طلبد، تذکر چند نکته در اين باب ضروري به نظر مي رسد:
 
1- همانطور که اشاره شد بعضاً انحرافات فاحشي در نقل سخنان آقاي احمدي نژاد صورت مي گيرد مثلا يکي از خبرگزاري هاي کشور جملات ايشان در زنجان را چنين منعکس کرده بود که «دست و پاي مخالفان دولت را با چاقوي زنجان مي برم.»
همين نقل قول باعث شد بسياري از روزنامه ها هم همين جمله را تيتر کرده و بر مبناي آن تحليل هايي را ارائه کنند که در نوع خود جالب بود.
2- افرادي که با مقوله خبر به خوبي آشنايي دارند مي دانند که معمولاً در خبر مکتوب جملات با همان ساختار گويش شفاهي نقل نمي شود و اصولاً هر جمله را هم نبايد در خبري رسمي ذکر کرد. لذا در خبري که توسط اکثر خبرگزاري هاي معتبر و رسمي کشور در خصوص سخنان آقاي احمدي نژاد منتشر شد عبارت «قطعنامه دانتان پاره شود» را نمي بينيد ولي برخي ديگر که گويا از ادبيات خودماني رييس جمهوري با مردم خوشنود به نظر نمي رسند، دائم در صدد تيتر کردن چنين جملاتي از رييس جمهور هستند. در حالي که مخاطب تصويري اين جملات به خوبي مي تواند در فضاي سخنراني قرار گرفته و جملات را درک کند اما مخاطب مکتوب در اين امر با مشکل مواجه مي شود. در چنين مواردي اصول حرفه اي اقتضا مي کند که متن خبر با جملات رسمي انتشار يابد.
3- حال فارغ از مسائل فوق، اين نکته جالب توجه است که دکتر احمدي نژاد در نوع سخن گفتن با مردم ساختار شکني کرد. امري که توسط روساي جمهوري قبل به حسب رسم و عادت گذشته کمتر مشاهده مي شد. ايشان در سخنراني هاي خود در جمع توده هاي مردم به ويژه در سفرهاي استاني به دور از تکلف هاي موجود و ادبيات رسمي سخن مي گويد و سعي مي کند با توجه به نوع مخاطبان با آنها همزبان شده و دقيقاً به زبان آنان سخن بگويد.
اين ابتکار رييس جمهوري شديداً مورد استقبال مردم به ويژه توده ها قرار گرفته و مردم در سخنراني هاي آقاي احمدي نژاد کمتر احساس خستگي مي کنند.
نکته حائز اهميت آن است که نوع سخنان به دو عامل بر مي گردد: اول نوع مخاطبان و دوم شخصيت سخنران. همانطور که بيان شد رييس جمهوري در تمامي سخنراني هاي خود چنين سخن نمي گويد و تنها در جمع توده هاي مردم به زبان آنان سخن مي راند و در جمع هاي بين المللي و رسمي و يا حتي آکادميک کاملاً به زبان رسمي سخنراني مي کند و لذا شبهه در نظر نگرفتن شان اين جايگاه کاملا مردود و باطل است.
عامل دوم شخصيت خود خطيب و سخنران است که آقاي رييس جمهوري خود برخاسته از ميان توده هاي مردم است و خود را جزئي از مردم مي داند. لذا سخن گفتن متکلفانه آن هم در جمع افرادي که وي خود را خادم آنها مي داند بايد عجيب به نظر برسد نه صحبت کردن فعلي آقاي احمدي نژاد. «به قول معروف هر سخن جايي و هر نکته مکاني دارد». لذا اگر کسي از سخنان با ادبيات بي تکلف رييس جمهوري در جمعي بين المللي يا رسمي خبري دارد بسم الله.
البته به نظر مي رسد جريان مخالف با نوع گفتار رييس جمهوري بيش از آن که با ادبيات ايشان مشکل داشته باشند با تفکر و ديدگاه و به عبارت بهتر ديپلماسي آقاي احمدي نژاد مشکل دارند. براي آنها سخت است که رييس جمهور، مهمترين مسايل کشور را به راحتي با مردم در ميان گذشته و با صراحت لهجه غرب و آمريکا را به باد انتقاد بگيرد.
4- احمدي نژاد خود را شاگرد کوچک و مريد حضرت امام (ره) و تنها يکي از پرورش يافتگان مکتب ايشان مي داند اما اين روزها نوع سخن گفتن بي تکلف وي و طرح بلاواسطه مسايل مهم کشور با مردم، افکار عمومي را به ياد سخنان حضرت امام (ره) مي اندازد، آن زمان که در جمع توده هاي مردم و بسجيان و رزمندگان از حسينيه کاهگلي خود در جماران قدرت هاي غربي را به سخره مي گرفت.
5-شايد يکي از دلايلي که برخي افراد از احمدي نژاد و ادبيات بي تکلف آن خرده مي گيرند مقايسه ادبيات وي با ادبيات روساي جمهوري قبل بويژه ادبيات سيد محمد خاتمي است که در اين زمينه در گذشته مطالبي را در باب رابطه اين دو رييس جمهوري با مردم بيان شده است که يادآوري آنها در اين مجال خالي از لطف نيست.
خاتمي هر چند که مي‌کوشيد گهگاهي در ابتداي کار خود، وجهه مردمي خود را تقويت کند و با حضور در صفوف اقلام کوپني يا سوارشدن بر اتوبوس شرکت واحد و اقدامات اينچنيني خود را بيشتر رئيس جمهوري عوام نشان دهد نه نخبگان، ولي برنامه‌ها و روش‌هاي سياست محور او خلاف اين امر را اثبات مي‌کرد. حتي خاتمي، خواسته يا ناخواسته مهمترين حرف‌هاي خود را در دانشگاه‌ها مي‌زد و بيشتر دوست داشت، محبوب قلوب اين قشر از جامعه باشد. هر چند که اين سياست وي در چهار سال دوم تصدي وي کمرنگ تر شد. اما هشت سال بعد- زماني که احمدي نژاد توانست آرايي نزديک به آراء خاتمي در سال هفتادو شش کسب کند- در ابتداي امر کسي او را رئيس جمهوري مردمي نناميد و آراء او به جريانات ديگري مرتبط شد. برخي ديگر پس از مدتي راي‌دهندگان به وي را عوام و قشر فرودست جامعه خواندند که احمدي نژاد با برنامه‌هاي اقتصادي و معيشتي خود توانسته بود آراء آنها را به حساب خود واريز کند.
اين طيف در انتخابات نهم رياست جمهوري هم باز بر توسعه سياسي تاکيد کردند و مخاطب خود را به هيچ وجه توده مردم قرار ندادند و در بهترين وضع توانستند حدود چهار ميليون ايراني را با خود همراه کنند.
اما احمدي نژاد- برخلاف خاتمي- پس از راي آوردن نه تنها سعي کرد در مسير خواسته‌هاي توده‌هايي که حاميان اصلي وي در انتخابات به شمار مي‌آمدند، گام بردارد بلکه در جهت تقويت اين ارتباط گام‌هاي جدي را هم برداشت.
دستورالعمل‌هاي قاطع، رفع تشريفات مرسوم، نوع لباس پوشيدن، نحوه سخن گفتن ، تحقق وعده سفرهاي استاني و... اقداماتي در اين راستا بود که با واکنش مثبت توده‌هاي مردم مواجه شد.
از سوي ديگر احمدي نژاد برخلاف خاتمي سعي نکرد از به اصطلاح روشنفکران و نخبگاني که از توده مردم فاصله گرفته‌اند در حلقه‌هاي نزديک به خود بهره ببرد و حتي المقدور مشاوران و وزراي خود را از اين قشر برنگزيد و سعي کرد به جاي اينکه نخبگان رابطه دولت با توده‌هاي مردم را رقم بزنند، خود مستقيم به تنظيم رابطه ملت- دولت بپردازد و با زباني عادي، ارتباطي قوي ميان خود و مردم ايجاد کند. لذا خطري که خاتمي در فاصله گرفتن از توده‌هاي مردم به آن دچار شد، احمدي نژاد را تهديد نمي‌کند.
امور فوق درحالي صورت مي‌پذيرد که احمدي نژاد به مراتب بيش از خاتمي با قشر روشنفکر و نخبه در ارتباط بوده است. وي برخاسته از نهادهاي سنتي نبوده و در زمره افرادي است که تحصيلات خود را به نحو آکادميک گذرانده است و خود برخاسته از محيط دانشگاهي است که بيشترين حجم نخبه‌ها را در خود جاي داده است